Unti-unti akong pinapatay ng aking konsensiya.
Halos masuka-suka na ako sa aking ginagawang job-hunting,
paglipat-lipat ng opisina sa Ortigas
para sa mga job interview,
at pagikot-ikot sa kagubatan ng Ayala.
Nakakahilo. Nakakapanghina. Nakakapanghinayang.
Hanggang ngayon di ko pa rin matanggap
na ito ang naging kahinanatnan ko,
na sa di kalayuang panahon
magiging alipin rin pala ako
ng mga kapitalista.
Wala pa ring kawala.
Matapos ikasuklam, kalabanin,
banggain sa klasrum at lansangan
ang konsepto ng kapitalismo,
neo-kolonyalismo at ang
samu't saring manipestasyon nito sa Pilipinas,
eto ako kumakatok sa pinto ng mga korporasyon,
naghahanap ng trabaho.
Nakakatawa kung tutuusin,
parang isang absurdong bangungot.
"Welcome to the real world," sabi ng tibak kong kaibigan,
na ngayo'y isang disgruntled employee.
"Buti ka pa, papasok pa lang,
may panahon ka pang pumili at umayaw.
Samantala ako, wiz!
Heto, isang baklang nagpapakaputa.
Nakakatawa, bakla na nga, puta pa.
Mas keri pa nga kong tumalon na lang ako
mula sa tuktok churva ng building.
At least, namatay akong intact ang dignidad
at hindi nagpapalamon sa sistema."
Isa lang siya sa marami kong kakilala
na araw-araw, segu-segundo ay digmaan:
digmaan sa pagitan ng kanilang pinaniniwalaan
at realidad.
At gaya sa rally
at malawakang pagkilos sa lansangan,
madugo at marahas ang bawat sagupaan.
Di mo malaman kung sino ang nagwagi,
kung sino ang talunan sa araw na iyon
dahil parehong ayaw magpatinag.
At sa paglubog ng araw,
may panibagong bukas namang kakalabanin,
may panibagong giyera.
Mahirap talaga mamuhay sa sinapupunan ng demonyo.
Pero ikanga ng bandang Garbage,
"the trick is to keep breathing."
"Pero makakaraos din tayo," seryoso niyang sinabi,
"hangga't buhay ang diwa sa iyong kaloob-looban,
hanggang naniniwala ka,
magkakaroon ka ng sapat na lakas
upang makayanan mong mabuhay dito sa mundo.
At ito ang katatandaan mo,
huwag na huwag kang magpapalamon.
Mabubulok ka lang sa sistema.
Remember Leo, darating din ang rebolusyon."
Darating din ang rebolusyon.
Bigla akong natahimik
at natulala nang narinig ko 'yon.
Darating din ang rebolusyon.
Parang isang himig na napakasarap pakinggan.
Pero kailan ito darating?
Buhay pa ba ako no'n?
Ano ang gagawin ko habang hinihintay ang rebolusyon?
Mahirap habulin ang isang mailap na pangarap.
Mahirap maniwala
sa isang ideolohiyang
kumukontra sa dominanteng hegemonya.
Mahirap baguhin ang sistema
kung kunti lang kayo at mardyinalisado.
Unti-unti ka kasi nilang sinasakal,
pinapatay 'di lang katawan pati diwa't kaluluwa,
pati panaginip.
Mahirap pala maging isang progresibong peti-burgis
ngayon sa panahon ng ligalig.
Ayoko ko kasi maging isang robot at alipin ng bundy clock.
Ayoko maging bahagi ng dambuhalang assembly line
ng mga kompanyang multi-national.
Ayoko maging sunod-sunuran sa mga alagad,
propeta at mga pantas ng kapitalismo.
Pero kahit saan man ako mapadpad,
nandoon sila, hinihikayat akong sumakay
sa kanilang magic carpet ride.
Sa madaling salita, ayoko maging isang makina.
Gusto kong manatiling isang tao.
Napagisip-isipan ko, heto na siguro ang hamon sa amin
sa kasalukuyan, paano kami mamumuhay
habang nakikipagsagupaan sa kalaban,
paano namin dadalhin ang laban sa pinili naming career,
paano namin ipagpapatuloy ang paggiba sa status quo,
sa dominante at mapang-aping sistema,
paano namin bubuwagin ang elite democracy,
paano namin ipaglalaban
ang mga mardyinalisadong sektor ng ating lipunan.
Isang malaking hamon na hindi namin pwedeng atrasan.
Madali lang ang buhay ko noong ako'y estudyante pa lamang.
Malayo kasi ako sa galamay ng kalaban,
prinoprotektahan pa ako ng mapagkalingang yakap ng akademya.
Pero ngayong ako'y parang isang sanggol na iniluwal sa mundo
nang walang kalaban-laban,
paano ako mamumuhay at makikipagtunggali
sa bago at mas malupit na tereyn ng kontensyon?
Gaya ng mga kaibigan ko,
araw-araw ko'y magiging isang digmaan na rin.
At habang ako'y unti-unting pinuputakte ng aking konsensiya,
magtitiis muna ako.
Magkukunwari, maghahanap, magpapatangay,
susuong sa rumaragasang agos ng buhay
habang unti-unti kong hinuhukay ang aking libingan.
Balang araw, makakalaya rin ako/tayo.
Balang araw.
-halaw sa isip ni apokalipso
-mj
